Column

Neutraliteit bestaat niet

27 juni 2020 • Danielle

Wie het nieuws de afgelopen tijd gevolgd heeft, is het vast niet ontgaan: de dood van George Floyd en de daaruit voortvloeiende ‘Black lives matter’ beweging. Zonder nu op de inhoud hiervan in te gaan (ik ben hier niet neutraal in 😉), viel mij iets op. Borden met de interessante tekst: “If you are neutral in situations of injustice, you have chosen the side of the oppressor.” werden door de demonstranten omhoog gehouden. Dit is een quote van Desmond Tutu, waar nog op volgt: “If an elephant has its foot on the tail of a mouse, and you say that you are neutral, the mouse will not appreciate your neutrality.“ Nou ben ik het niet in alles met deze meneer eens, maar is dit wel een waarheid als een koe.

Interessant hoe wij ‘broodnuchtere’ Nederlanders soms geloven in neutraliteit.
Ik bedoel maar, heel China in lockdown vanwege een dodelijk nieuw virus, maar de verwachting is dat dit Nederland niet zal treffen. Alsof het virus zich door landsgrenzen laat weerhouden. Net als de Tweede Wereldoorlog, waar overal ter wereld afzonderlijke militaire conflicten uiteindelijk ontaardden in de Tweede Wereldoorlog. Nederland werd omringd door de Duitsers, maar was nog in de veronderstelling zich niet te hoeven voorbereiden op een inval. Al vijf dagen nadat Duitsland Nederland binnenviel, moesten we toegeven dat die neutraliteit toch niet zoveel betekenis had.

Dit doet me weer denken aan hoe veel mensen door het leven heen lijken te ‘laveren’. Ze onthouden zich van hun mening, of kiezen niet vóór of tegen. Gaan conflicten zoveel mogelijk uit de weg om de lieve vrede te bewaren (maak ik me persoonlijk ook regelmatig schuldig aan). Maar God is eigenlijk heel duidelijk. Wij kunnen niet neutraal door het leven gaan. Als wij niet vóór God kiezen, kiezen wij tegen Hem. Niet kiezen, is dus ook een keuze. Weliswaar een passieve keuze, waarmee je je ook nog eens laat overvallen door de uitkomst ervan. Waar kies jij voor?

Mattheüs 12:30 (NBG51)
Wie met Mij niet is, die is tegen Mij, en wie met Mij niet bijeenbrengt, die verstrooit.

Column

Hoeveel euries ben jij waard?

10 juni 2020 • Danielle

Voor de oplettende lezer, die in 2008 meelas op nadenkertjes.nl, zal deze titel bekend voorkomen. Dit is een artikel dat ik in 2008 schreef, maar nog steeds (of nu nog meer) actueel is. Voor wie het nog niet gelezen had: ‘grijp nu je kans’ 😉 Een oud artikel, nu in een nieuwer jasje.

Wat is een mensenleven nou waard? Wat ben jij exact waard? Als Nederlander ben je volgens economen zo’n 80.000 euro (per gewonnen levensjaar) waard. Maar een mensenleven is toch niet in geld uit te drukken? Of toch wel? Economen hanteren deze berekeningen om bijvoorbeeld de hoogte van schadevergoedingen vast te stellen. Met kerst (in 2007) ontvingen nabestaanden van 110 Afghaanse burgers die door Nederlandse militairen waren gedood een leuk kerstpresentje. Ze kregen  -ter verzachting van hun leed-  1.500 euro schadevergoeding.

Een snel rekensommetje wijst uit dat wij Nederlanders per individu dus zo’n 53 keer waardevoller zijn dan een Afghaan. Het lijkt wel of er vanuit het economische begrip schaarste wordt beredeneerd. Weinig Nederlanders, dus schaars, dus waardevoller? Veel Afghanen, Chinezen, Afrikanen, dus overvloed, dus minder waard. Wat hebben wij Nederlanders nou meer, beter gedaan, dat wij meer waard zouden zijn?

Naast schadevergoedingen gebruiken economen deze berekening ook om te overwegen of een medische behandeling al dan niet uitgevoerd zou moeten worden. Zou de medische behandeling meer kosten dan het mens, dan wordt deze in sommige landen simpelweg niet meer uitgevoerd.

Overal ter wereld vallen dagelijks doden bij bosjes, door oorlogsgeweld, natuurrampen en nu ook door Corona. Maar het lijkt alsof het je niet zoveel doet als dat er mensen die dichtbij je staan overlijden. Zijn deze mensenlevens dan ook minder waard in jouw ogen?

Een uitspraak die ik een keer hoorde over de holocaust trof me heel diep: ‘De Duitsers hebben niet zes miljoen Joden vermoord, maar ze hebben zes miljoen maal één jood vermoord.’ Als je het van die kant bekijkt, is een mensenleven veel waardevoller.

Judas verkocht Jezus voor 30 zilverstukken, wat in die tijd gelijk stond aan de waarde van een slaaf. En weet je wat jíj volgens Jezus waard bent?

Zijn leven.

Mattheüs 27:9 (HTB)
Door dit alles kwam uit wat in het boek van de profeet Jeremia staat: “Ze namen de dertig zilveren munten. Meer vond het volk van Israël Hem niet waard.”

Column

Als elke minuut telt

3 juni 2020 • Danielle

Het is al laat. Ik pak mijn fiets en haast me naar mijn werk. Hè bah, de brug staat ook nog open. Ik neem een andere route, die ik anders nooit neem. Een stilstaande auto, midden op de rijbaan, trekt mijn aandacht. Ik kan mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen en gluur (op veilige afstand) naar binnen en zie tot mijn grote schrik dat de bijrijder bewusteloos in zijn stoel hangt. Ik kan als EHBO’er niet doen of ik niets heb gezien en gewoon doorfietsen. Ik móet handelen. En snel ook. Alle scenario’s die we hebben geoefend met onze EHBO-lessen gaan door mijn hoofd. Met de EHBO training (die we krijgen van Herman Smit) leer je dat elke minuut telt. Die ene minuut of paar minuten kunnen het verschil betekenen tussen leven en dood en kasplantje of kwaliteit van leven.

Ik voel de adrenaline door mijn lichaam gaan. De man heeft een hoofdwond. Snel vraag ik aan de chauffeur wat er aan de hand is en waar ze naartoe gaan. Hij maakt een ontredderde en verwarde indruk, maar als ik wat checks wil doen bij de bewusteloze man, maakt de chauffeur me snel duidelijk dat ik me er niet mee moet bemoeien en dat hij de man gewoon thuis brengt. ‘Niks daarvan’, bries ik. Ik bel NU 112! De man wil me tegenhouden, maar ik bel toch. Elke minuut telt. Ik heb nog geen idee wat er met de bewusteloze man aan de hand is. Terwijl ik nog aan het bellen ben, stopt er achter ons een politieauto, en neemt een politieagent het van me over. De bewusteloze man blijkt totaal van de wereld te zijn door drugs. Opgelucht dat de man in goede handen is en niet langer de verantwoordelijkheid van mij als EHBO’er, fiets ik naar mijn werk. Sorry, mensen, dit verhaal vertelt niet hoe het met die man is afgelopen, want ik heb er niets meer van gehoord of gezien ☹

In gedachten ga ik terug naar een preek van pastor Scott Lamb. Ik denk dat die bewuste preek niet alleen op mij, maar op alle aanwezigen toen een onuitwisbare indruk heeft achtergelaten. Op de preekstoel stond ter illustratie een metronoom de tijd weg te tikken. Één minuut. Tik. Nog een minuut. Tik. Het confronterende was dat pastor Lamb daarbij aanhaalde hoeveel mensen bij elke tik de eeuwigheid in gingen. 

Wij kunnen natuurlijk niet iedereen redden, eigenlijk kunnen wij helemaal niemand redden, maar wij kunnen mensen wel de weg wijzen naar hun Redder, met een paar minuten van onze tijd. Die minuten kunnen voor die ene persoon het verschil betekenen tussen leven en dood, tussen kwaliteit van leven (met God) of een leven zonder eeuwigheidsperspectief.

1 Timotheüs 2:3-6 HTB
‘Dat is goed en aangenaam voor God, onze Redder, want Hij wil dat alle mensen gered worden en het volgende zullen aannemen: er is maar één God en er is maar één bemiddelaar tussen God en de mensen, de mens Jezus Christus, die voor die bemiddeling zijn leven gegeven heeft. God heeft deze boodschap op het juiste moment aan de wereld bekendgemaakt.’

2 Timotheüs 4:2a HTB
‘vraag ik je dringend het woord van God door te geven als je daar de kans voor krijgt, of het je nu gelegen komt of niet.’


P.S. Benieuwd wat er wereldwijd in een minuut gebeurt? Check de duizelingwekkende cijfers op de site ‘worldometers’ eens.

Column

Mañana Mañana

20 mei 2020 • Danielle

Ik denk dat er geen boek zo veelzijdig is als de Bijbel. Je kunt 10, 20, 30 jaar je Bijbel lezen en nóg kom je nieuwe dingen tegen. En soms zijn het die kleine opvallende woorden, waar misschien wel heel veel achter zit.

Zo las ik een tijdje geleden over de uittocht van het volk Israël uit Egypte en God die door Mozes heen plagen uitriep over Egypte. De Farao liet Israël niet zonder slag of stoot gaan en weigerde te buigen voor God. Zelfs toen het volk na toestemming van de Farao om te vertrekken en al onderweg was, kwam hij op zijn beslissing terug. Dat hij niet de meest wijze beslissingen nam, hoef ik denk ik niet toe te lichten.

Ik bedoel: hoe bestaat het dat je weigert te buigen voor God, zelfs als de rivier de Nijl voor je neus in bloed verandert, een enorme vloed aan kikkers besluit dat jouw bed en keuken wel een lekker plekje zijn om in rond te springen, muggen en steekvliegen (ik denk zoiets als horzels 😱) je lek prikken, al je vee sterft aan de pest, je onder de puisten en zweren zit, vuur, donder en hagel op je hoofd krijgt, elke centimeter van je land bedekt wordt met sprinkhanen (die ook nog eens al je gewassen opeten), je drie dagen geen hand voor ogen kunt zien en als klap op de vuurpijl jouw en alle andere eerstgeborene(n) Egyptenaren ziet sterven?

Er zijn zoveel veel interessante lessen te leren uit dit verhaal, maar één woord dat me laatst opviel was dat toen Mozes vroeg aan de Farao wanneer hij God zou vragen om de kikkers uit te roeien, die laatste zei: ‘morgen’. Hoezo. Morgen? Ik raak al in paniek ben de aanblik van één zo’n gedrocht en zou geen minuut langer willen wachten tot ik verlost zou zijn van die beesten. Maar Farao, koppig en trots als hij was, besloot het nog een dagje langer aan te zien. Commentaren zeggen dat hij misschien hoopte dat de kikkers vanzelf weg zouden gaan en hij daarmee geen verplichtingen zou hebben richting God of Mozes. Wat zijn beweegreden ook was, raar is het wel.

Een bruggetje naar een uitdaging voor jou. In Nederland zeggen we van uitstel komt afstel. Daar denk ik ook altijd aan als er gezegd wordt ‘mañana. Zijn er dingen die jij aan het uitstellen bent, maar die je echt eens moet gaan oppakken? Dan zeg ik ‘hoy hoy’, ofwel: vandaag nog!! 😊

Exodus 8:9-10
En Mozes zeide tot Farao: Verwaardig u mij te zeggen, tegen wanneer ik voor u, uw dienaren en uw volk zal bidden om uitroeiing der kikvorsen bij u en uit uw huizen; alleen in de Nijl zullen zij overblijven. En hij zeide: Tegen morgen. Toen zeide hij: Zoals gij beveelt, opdat gij weet, dat er niemand is gelijk de Here, onze God’

Disclaimer voor het uitpluizen van Gods Woord: hang nooit hele theoriëen op aan één woord/bijbeltekst. Het gaat altijd om context en verhoudingen tot de rest van de Bijbel.

Column

Dans je mee?

12 mei 2020 • Danielle

Oeh, pardon… oh, sorry, verkeer van rechts gaat voor. We naderen een druk kruispunt. Wie gaat er eerst? We manoeuvreren ons met onze winkelkarretjes in een ingewikkelde dans om elkaar heen om onze voedselvoorraden aan te vullen.

Waar ik eerder boodschappen doen zag als een noodzakelijk kwaad, zie ik het nu bijna als een straf. Ten eerste ben ik allesbehalve soepel in mijn heupen, als het aankomt op dansen en ten tweede word ik ongemakkelijk van al dat gedraai om elkaar heen en kom ik er achter dat ik toch ietsjepietsje minder geduld heb dan ik dacht…

Die meneer die zijn boodschappenlijst nog eens uitgebreid doorneemt en zijn winkelkarretje en zichzelf parkeert voor de melk. Waar ik uitgerekend moet wezen, natuurlijk. Die mevrouw die nog moet bedenken wat ze wil koken en een beetje doelloos door de winkel lijkt te slenteren, iedereen voor de voeten dansend. Voor-terug-zij-sluit-zij. Het lijkt wel de chachacha. Ik doe mee. Maar niet van harte.

Toch moeten we het nog even uitzingen en dansen met elkaar. Met liefde, verdraagzaamheid en geduld. Noem ik hier toch een paar vruchten van de geest op 😉 Verdraagzaamheid is niet één van die vruchten, maar dat komt vanzelf na een flinke portie geduld en liefde. Ik parkeer mijn irritaties en ongeduld en dans zo soepel als ik maar kan de winkel en de lockdown door.

Kolossenzen 3:13-14
Verdraagt elkander en vergeeft elkander, indien de een tegen de ander een grief heeft; gelijk ook de Here u vergeven heeft, doet ook gij evenzo. En doet bij dit alles de liefde aan, als de band der volmaaktheid.