Blog

Bevrijding

18 januari 2021 • Swantje

De muren om mij heen zijn koud, van steen. Ik wist niet dat stilte oorverdovend kon zijn, maar de stemmen in mij schreeuwen. Mijn eigen gedachten lachen mij uit. Ik kan geen uitweg vinden. De deur gesloten met een ijzeren slot. Hoelang ben ik al op deze plek? Alle tijd verdwijnt in de duisternis. In het begin probeerde ik mij te verzetten, maar het slot is niet te openen en de muren niet te vermurwen. Hoe ben ik hier terecht gekomen? Was het mijn schuld? Waren het omstandigheden? Was het de vijand, die mij hier wilde hebben? Ben ik mijn eigen vijand geworden? Wie ben ik überhaupt?

“Ben ik werkelijk wat anderen van mij zeggen?

Of ben ik alleen wat ik weet van mijzelf:

onrustig vol heimwee

ziek als een gekooide vogel

snakkend naar lucht als werd ik gewurgd

hongerend naar kleuren naar bloemen en vogels

dorstend naar een woord naar een mens dichtbij

trillend van woede om willekeur om de geringste krenking

opgejaagd wachtend op iets groots

machteloos bang om vrienden in den vreemde

moe en te leeg om te bidden te danken te werken

murw en bereid om van alles afscheid te nemen?”*

En toch, iets in mij weigert om op te geven. Iets doet mijn hart steeds weer opnieuw kloppen. Het is het geloof van een mosterdzaadje. Het is waar, ik kan deze muren niet omvergooien, ik kan de ijzeren deur niet openen. Maar ik zal uitzien naar de Here, ik zal wachten op de God mijns heils; mijn God zal mij horen. Verblijd u niet over mij, mijn vijandin: al ben ik gevallen, ik zal weder opstaan; al zit ik in het duister, de Here zal mij tot licht zijn (Micha 7:7-8).

Lijkt het maar zo of is de duisternis minder duister? Is het mijn verbeelding of voelde ik tocht door de muren trekken? Hoor ik iets knarsen? Het zal vast niet.. dat kan toch niet waar zijn? Ben ik echt…?? VRIJ?! 

*Uit ‘Wie ben ik?’ Dietrich Bonhoeffer juni 1944

Blog

Opgeruimd staat netjes

13 januari 2021 • Swantje

Maandag ochtend 8:42 uur. Ondanks dat je nu thuis gaat werken, is het ook vandaag niet gelukt, om fris en fruitig, maar vooral op tijd te beginnen. Maar waar heb je toch je werktelefoon gelaten? Je kijkt onder de stapel dossiers en post op je bureau en voorkomt nog net dat alle dossiers van het bureau afglijden… Herkenbaar?

Maandag 11-01-2021 was de nationale ‘Ruim-je-bureau-op-dag’. Wij spenderen veel uren op onze werkplek. En zeker nu waar wij vanuit thuis werken, zouden we bij tijd en wijle ons bureau op moeten ruimen. ‘Jammer,’ zeg je, ‘maar de nationale “Ruim-je-bureau-op-dag” is al voorbij… ‘

Klopt, maar met de start van het nieuwe jaar en met de lente al een klein beetje in zicht, beginnen vele mensen met opruimen. En er zitten wel degelijk voordelen aan, om het alsnog te doen. Een opgeruimde werkplek creëert rust en ruimte voor nieuwe inspiratie. Het is wetenschappelijk aangetoond, dat een opgeruimd bureau stress vermindert en zowel de efficiëntie en de werkplezier verhoogt. Daarnaast helpt een opgeruimde thuiswerkplek ook om thuis en werkplek beter te kunnen scheiden. En wie weet helpt een opgeruimde werkplek je indirect ook om wat rustiger op te starten. 😊  

Blog

Wees stil

6 januari 2021 • Swantje

Sommige situaties of omstandigheden kunnen wij niet controleren of veranderen. Het staat gewoonweg niet in onze macht. En toch kunnen deze dingen onze gedachten beheersen, ziekte kan ons lichaam beheersen of het gedrag van andere mensen kan ons kwetsen. Het geeft ons een onrustig gevoel. Het rooft ons de slaap. Wij proberen harder te werken om het probleem zelf op te lossen of we zoeken juist afleiding en negeren het probleem.

Vasten en bidden is niet heel populair, net als even tot rust komen. In onze maatschappij wordt je geacht hard te werken, dingen te verwezenlijken en altijd te presteren. Maar wat doe je nou als je vast, bid en rust? In de ogen van de maatschappij doe je dan NIETS. En dat kan niet, wie weet wat je dan allemaal mist? Als er een probleem is moet jij het toch oplossen?

Het vasten en bidden zet ons even stil. Maar stil zijn voor God is verre van niets doen. Wie stil is, beseft: Ik ben niet degene, die alle problemen op kan lossen. Ikzelf kan hardnekkige gewoontes niet veranderen. Vaak kan ik ook weinig verandering brengen aan een situatie. Maar vooral het hart van een ander kan ik niet veranderen. Vasten laat ons beseffen, dat sommige dingen niet in onze macht staan om te veranderen.

Ook zet het ons stil, zodat wij ons kunnen herinneren: Weet je nog, toen God je vergeven heeft? Herinner je het gevoel van bevrijding? Herinner je het moment toen God een wonder deed in het hart van een familielid? Vasten zet ons dus ook stil, om te beseffen, dat God wél degene is, die de dingen kan veranderen. Hij is de God van wonderen en tekenen, de God van de doorbraak. Ons geloof en vertrouwen groeit in deze stilte.

Stil te zijn, te bidden en te vasten, betekent: Het lef hebben los te laten en God alle bewegingsvrijheid te geven. Als wij verandering willen zien in bepaalde omstandigheden, in mensen of in ons eigen hart, dan moeten wij van tijd tot tijd de moed hebben om stil te zijn. Dit is de voedingsbodem voor een wonder. Wat God gaat doen? Ik ben benieuwd!

Blog

De blinkende Morgenster

30 december 2020 • Swantje

Dit jaar was verre van hoe ik dacht dat het zou gaan – en met deze gedachte ben ik niet alleen. Maar ik wil God danken voor dit jaar. Het was een leerzaam jaar. Mensen hebben behoefte aan een vast punt wanneer het leven op zijn kop staat. Ik had behoefte aan een vast punt. Sommige momenten van dit jaar waren verdrietig, sommige momenten waren moeilijk, sommige momenten raasden voorbij. Veranderingen brengen onzekerheden met zich mee en onzekerheden kunnen beangstigend zijn. Maar door dit jaar heen zag ik vooral in deze momenten, waar angst en onzekerheid mijn metgezellen waren, dat er nog een andere metgezel was. Het was de blinkende Morgenster, mijn vaste punt. Eén van mijn favoriete bijbel teksten is deze: En wij achten het profetische woord (daarom) des te vaster, en gij doet wèl, er acht op te geven als op een lamp, die schijnt in een duistere plaats, totdat de dag aanbreekt en de morgenster opgaat in uw harten (2 Petrus 1:19).

Dit jaar was God mijn Morgenster, wanneer de nacht het koudst en zwartst was. Hij was de warmte van een kopje thee in de nacht toen mijn vader stierf. Het was de vrijheid, die een paard moet voelen in galop, terwijl wij onze sociale vrijheid op moesten geven. Hij was de vrede, die kleurrijke bossen in de herfst uitstralen, ondanks de stormachtige terugkomst van de tweede Coronagolf. Hij was de blijdschap, die weerkaatst op het gezicht van een eenzame, oude man, die een kerstlied gezongen krijgt. Hij was er op de momenten, waar Hij voor mijn niet voelbaar aanwezig was. De IK BEN, DIE IK BEN is hier. Hij is in de kleine lichtpuntjes, de kleine, kostbare momenten. Ik ben dankbaar voor dit jaar, omdat ik geleerd heb, dat God mijn rotsvaste punt is, die mijn leven ervan weerhoudt uit elkaar te vallen. En Hij belooft dat de dag aan zal breken en de morgenster op zal gaan in onze harten. Ik weet niet hoe het komende jaar uit zal zien, maar ik weet dat ik erop kan vertrouwen dat de Morgenster helder zal stralen als ik het nodig heb. Hij zal mij leiden – door alle omstandigheden heen, naar God toe.

Column

Met het oog op deze tijd

23 december 2020 • Swantje

‘En wie weet, of gij niet juist met het oog op deze tijd de koninklijke waardigheid verkregen hebt.’

Deze zin is te vinden in het boek Ester (Ester 4:14). Mordechai zei dit tegen koningin Ester, die kort aarzelde haar eigen leven te riskeren omdat het leven van alle Joden op het spel stond. De eerste minister van de koning Ahasveros, Haman, eiste dat iedereen voor hem zou buigen. Mordechai weigerde en verklaarde, dat hij als jood alleen voor God mocht buigen. Uit woede en haat beval Haman een brief op te stellen, waarin de uitroeiing van alle Joden in het koninkrijk van Ahasveros afgekondigd werd. Omdat Ester zowel Joods was als ook de koningin, vroeg Mordechai haar deze positie te gebruiken om de Joden te redden. Nadat het hele volk drie dagen gevast had, ging Ester naar de koning. Omdat zij ongevraagd naar de koning ging, had zij gedood kunnen worden. Maar zij mocht voor de koning spreken en had ook de moed om zowel als Jodin uit te komen en Haman als de vijand aan te wijzen. Haman werd ter dood veroordeeld en Mordechai nam Haman’s positie in. Een tweede brief ging uit, waarin de eerdere brief herroepen werd en de Joden zich op deze dag mochten verdedigen, mochten ze toch aangevallen worden. Pas toen Ester uitstapte en het risico nam, ontdekte ze, dat zij werkelijk geboren was voor dit ene moment. En dat zich God het lot van de Joden heeft aangenomen. Hij heeft al lang een plan gehad en de puzzelstukjes in elkaar gelegd.

Ook Jezus werd geboren ‘met het oog op deze tijd’. Hij werd geboren in een tijd waar de Joden onderdrukt werden door de Romeinse overheersing. Nog steeds stonden de Joden bekend als een volk dat niet boog voor een keizer of een andere god. Daarom waren ze toen een doorn in het oog van de Romeinen. Daarnaast waren ze ervan overtuigd, dat God een redder en koning zou schenken. Redenen genoeg voor de Romeinen om de Joden te onderdrukken en er alles aan te doen, om deze koning niet te lang in leven te laten. Toen koning Herodes van de wijzen uit het Oosten hoorde dat er een koning geboren was, werd Herodes bang om zijn positie. Daarom liet hij alle jongens in het hele gebied rondom Bethlehem doden. Maar een engel van God sprak met Josef in een droom, om met Jezus en Maria naar Egypte te vluchten tot Herodes dood. Door Jezus kregen de Joden inderdaad hun redder en koning. Maar zijn redding en koningschap zag er anders uit, dan zij zich hadden voorgesteld. Zij hadden gehoopt dat Hij de Romeinse overheersing zou beëindigen. Maar zo kwetsbaar en nederig als Jezus in de wereld kwam, zo weerloos en onderdanig stierf Hij aan het kruis. Maar ook hier heeft God van begin der tijd een plan gehad. Wat aan het kruis verslagen leek, viert op de derde dag een grandioze overwinning – het graf is leeg.   

Dit jaar heeft een onzichtbaar virus onze wereld in zijn greep. Het virus zelf kan een aanslag zijn op onze fysieke gezondheid. Door de genomen maatregelen wordt het ook een aanslag op onze sociale contacten. Sommigen moeten kampen met financiële of psychische problemen en eenzaamheid. Het zorgpersoneel is al maanden druk aan het werk om de golf aan patiënten aan te kunnen. En ondanks alle beperkingen, alle moeilijkheden en alles waarvan wij nu moeten afzien, hoor ik deze kerst Mordechai’s stem, die zegt: ‘En wie weet, of gij niet juist met het oog op deze tijd [geboren zijt]’*. Ja, kerst ziet dit jaar anders uit. Maar ook Ester en Jezus leefden in een tijd, die niet echt optimaal te noemen was. Ook bij hun leek het alsof hun mogelijkheden beperkt waren en het kwade heerste. Maar de afloop van hun waargebeurde verhalen geeft ons hoop. Hoop, dat God de juiste puzzelstukjes op de juiste plek zal leggen. Hoop, dat Gods plan zich zal ontvouwen als wij ons laten gebruiken door God. Hoop, als wij iets riskeren voor God en de boodschap van hoop en redding verspreiden. Dan zullen we ontdekken dat ook wij werkelijk voor een tijd als deze geboren zijn.

*aanvulling van de auteur

web design zwolle