Column

Als elke minuut telt

3 juni 2020 • Danielle

Het is al laat. Ik pak mijn fiets en haast me naar mijn werk. Hè bah, de brug staat ook nog open. Ik neem een andere route, die ik anders nooit neem. Een stilstaande auto, midden op de rijbaan, trekt mijn aandacht. Ik kan mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen en gluur (op veilige afstand) naar binnen en zie tot mijn grote schrik dat de bijrijder bewusteloos in zijn stoel hangt. Ik kan als EHBO’er niet doen of ik niets heb gezien en gewoon doorfietsen. Ik móet handelen. En snel ook. Alle scenario’s die we hebben geoefend met onze EHBO-lessen gaan door mijn hoofd. Met de EHBO training (die we krijgen van Herman Smit) leer je dat elke minuut telt. Die ene minuut of paar minuten kunnen het verschil betekenen tussen leven en dood en kasplantje of kwaliteit van leven.

Ik voel de adrenaline door mijn lichaam gaan. De man heeft een hoofdwond. Snel vraag ik aan de chauffeur wat er aan de hand is en waar ze naartoe gaan. Hij maakt een ontredderde en verwarde indruk, maar als ik wat checks wil doen bij de bewusteloze man, maakt de chauffeur me snel duidelijk dat ik me er niet mee moet bemoeien en dat hij de man gewoon thuis brengt. ‘Niks daarvan’, bries ik. Ik bel NU 112! De man wil me tegenhouden, maar ik bel toch. Elke minuut telt. Ik heb nog geen idee wat er met de bewusteloze man aan de hand is. Terwijl ik nog aan het bellen ben, stopt er achter ons een politieauto, en neemt een politieagent het van me over. De bewusteloze man blijkt totaal van de wereld te zijn door drugs. Opgelucht dat de man in goede handen is en niet langer de verantwoordelijkheid van mij als EHBO’er, fiets ik naar mijn werk. Sorry, mensen, dit verhaal vertelt niet hoe het met die man is afgelopen, want ik heb er niets meer van gehoord of gezien ☹

In gedachten ga ik terug naar een preek van pastor Scott Lamb. Ik denk dat die bewuste preek niet alleen op mij, maar op alle aanwezigen toen een onuitwisbare indruk heeft achtergelaten. Op de preekstoel stond ter illustratie een metronoom de tijd weg te tikken. Één minuut. Tik. Nog een minuut. Tik. Het confronterende was dat pastor Lamb daarbij aanhaalde hoeveel mensen bij elke tik de eeuwigheid in gingen. 

Wij kunnen natuurlijk niet iedereen redden, eigenlijk kunnen wij helemaal niemand redden, maar wij kunnen mensen wel de weg wijzen naar hun Redder, met een paar minuten van onze tijd. Die minuten kunnen voor die ene persoon het verschil betekenen tussen leven en dood, tussen kwaliteit van leven (met God) of een leven zonder eeuwigheidsperspectief.

1 Timotheüs 2:3-6 HTB
‘Dat is goed en aangenaam voor God, onze Redder, want Hij wil dat alle mensen gered worden en het volgende zullen aannemen: er is maar één God en er is maar één bemiddelaar tussen God en de mensen, de mens Jezus Christus, die voor die bemiddeling zijn leven gegeven heeft. God heeft deze boodschap op het juiste moment aan de wereld bekendgemaakt.’

2 Timotheüs 4:2a HTB
‘vraag ik je dringend het woord van God door te geven als je daar de kans voor krijgt, of het je nu gelegen komt of niet.’


P.S. Benieuwd wat er wereldwijd in een minuut gebeurt? Check de duizelingwekkende cijfers op de site ‘worldometers’ eens.

2 reacties

  1. Nadine

    3 juni 2020 • 16:21 uur

    Zo hee, goed dat je meteen in actie kwam! En ik herinner mij die preek met die metronoom ook nog heel goed! Heel indrukkend hoeveel mensen er sterven per tik van de metronoom.
    Dat zet(te) mij echt aan het denken… dat deze wereld het nodig heeft het goede nieuws te horen!

  2. Nadine

    3 juni 2020 • 16:22 uur

    Zo hee, goed dat je meteen in actie kwam! En ik herinner mij die preek met die metronoom ook nog heel goed! Heel indrukkend hoeveel mensen er sterven per tik van de metronoom.
    Dat zet(te) mij echt aan het denken… dat deze wereld het nodig heeft het goede nieuws te horen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *